Wie kan heden ten dage
Mahler nog zo dirigeren dat de muziek je niet alleen bij
de strot grijpt, maar dat er ook nog iets gebeurt waar
je totaal niet op bent voorbereid, zo eigenzinnig, zo
uitermate boeiend? Valery Gergiev kan dat. Zeker als hij
het London Symphony Orchestra (LSO) tot zijn beschikking
heeft. Dan wordt het onmogelijke mogelijk.